گزارشکار آزمایش انحلال بنزوئیک اسید

بسمه تعالی

آزمایشگاه شیمی فیزیک

نام آزمایش: انحلال بنزوئیک اسید

تهیه کنندگان: مهندس مهدی احمدی و مهندس مریم جوانمرد

استاد: خانم دکتر صداقتی

هدف ازمایش:محاسبه ی گرمای انحلال اسید بنزوئیک با استفاده از قابلیت انحلال آن

مواد و وسایل مورد نیاز:

ارلن 25 و100 سی سی،اسید بنزوئیک،اب مقطر،فنول فتالئین،سود،بورت،شیشه ساعت،اتانول،پیپت 10 سی سی ،دماسنج

 

تئوری ازمایش:

در میزان انحلال یک ماده در یک حلال عواملی همچون دما ،اثر یون مشترک و اثر ضرایب فعالیت یونی موثر می باشد در این از.مایش توسط اندازه گیری قابلیت انحلال اسید بنزوئیک در اب به میزان گرمای انحلال ان دست خواهیم یافت.

 

354555657585T(C)
4.26.77.58.18.78.8V(NaOH)(ml)

روش انجام ازمایش:

در ارلن 250 میلی لیتر 3 گرم اسید بنزوئیک و200 میلی لیتر اب مقطر ریخته و محتویات انرا حرارت داده تا اسید بنزوئیک کاملا در اب حل گردد.سپس 10میلی لیتر از محلول را برداشته و داخل ارلن 100 میلی لیتر میریزیم و چند قطره فنل فتالین نیز به ان اضافه می کنیمو با سود 0.1 نرمال تیتر میدهیم تا به رنگ ارغوانی برسد و حجم سود مصرفی را یادداشت می کنیم .پس ازمایش اول که در دمای 85 درجه سانتی گراد انجام شد دمای محلول بنزوئیک اسید را 10 درجه پایین اورده و دوباره تیتراسیون با سود را انجام میدهیم و حجم سود مصرفی برای اینکه محلول به رنگ ارغوانی کم رنگ در بیاید را نیز یادداشت می کنیم.برای زود تر پایین امدن دمای محلول نیز میتوانیم از حمام اب سرد استفاده کنیم.

به مرور زمان که دما را پایین می اوریم و انحلال بنزوئیک اسید در اب کم تر می شود ما می بینیم که روی سطح اب یک حالت ذرات ریز جامد(سفیدک) می بنده یعنی دوباره داره به حالت جامد تبدیل میشود.

وقتی در حال پر کردن پیپت هستیم حواسمان باشدکه اون قسمت جامد وارد ظرف نشه ما فقط باید اون قسمت مایع را برداریم چون در اون صورت ممکن است غلظت زیاد بشه.

علت اینکه مشاهده می کنیم حجم مصرفی سود در حال کاهش میباشد این است که مقداری از بنزوئیک اسید درحال جامد شدن است .

انحلال بنزوئیک اسید با کاهش دما کاهش می یابد و همینطور در دمای 35 درجه ما هم در سطح و هم در کف ظرف ذرات ریز سفید جامد را می بینیم.

 

محاسبات:

 

نتیجه گیری:

با کاهش یافتن دما نیز انحلال بنزوئیک اسید در آب هم کاهش می یابد و برای تیتراسیون حجم کمتری سود مصرف می شود.

گزارشکار آزمایش حجم مولی جزیی

بسمه تعالی

آزمایشگاه شیمی فیزیک

نام آزمایش: حجم مولی جزئی

تهیه کنندگان: مهندس مهدی احمدی و مهندس مریم جوانمرد

استاد: خانم دکتر صداقتی

هدف:بدست آوردن حجم مولی جزئی NaCl

 

مواد و وسایل مورد نیاز آزمایش:

ترازو ـ پیکنومتر ـ بالن ژوژه

ترازوپیکنومتربالن ژوژه

روش انجام آزمایش:

حجم مولی یک یکای حجمی است و حجم هر ماده ای درشرایط استاندارد(,273K,1atm)حجم مولی میگن.حجم مول از تقسیم جرم مولی یک ماده بر چگالی ان بردست میاد.

ماقرار است ازیک وسیله به اسم پیکنومتربرای اندازه گیری دانسیته وحجم مول ظاهری استفاده کنیم.

حتمایادمان باشد برای استفاده از پیکنومتر مثلا خواستید وزن کنید یا کار دیگری با ان انجام دهید مثلا وزن کردن محلول ،حتما باید کاملا خشک باشد و دستمالی نشده باشد.

درسته که حجم ان 50میلی لیتر است اما ممکن است بعضی ظرف ها کالبیره نباشد یا به مرور زمان کالیبراسیون از بین برود ممکن است حجم تغییر کند.شایدهم موقع ساخت دچار مشکل شده وحجم ان دقیق نیست.

برای اندازه گیری رقیق حجم خود پیکنومتر از فرمول استفاده میشود:

وزن های مورد نیاز ما:

وزن پیکنومتر پراز محلول:ws و وزن پیکنومتر پر از اب مقطر:ww   و وزن پیکنومتر خالی :w

ما قرار است از یک ماده مشخصی که قرار است حجم مولی ظاهری ان را بدست بیاوریم و برای ان غلظت متفاوت درست کنیم.ماده مورد نظر ما nacl است.ابتدا یک محلول مادر ان را درست می کنیم به اندازه 5مولار از ان درست می کنیم و بعد حجم های 3M،1/5M،0/75M،0/375M،0/185M را میسازیم.

 

 

 

گزارشکار آزمایش جذب سطحی استیک اسید

بسمه تعالی

آزمایشگاه شیمی فیزیک

آزمایش: جذب سطحی استیک اسید

تهیه کنندگان: مهندس مهدی احمدی و مهندس مریم جوانمرد

استاد: سرکار خانم صداقتی

هدف آزمایش: آشنایی با پدیده های سطحی از محلول

مقدمه:
زغال فعال شده: اصطلاح زغال فعال شده نشان دهنده یکسری مواد جذب کننده سطحی، با جنسی زغالی و شکلی کریستالی که
در ساختار داخلی ان روزنه های زیادی وجود دارد.
زغال فعال شده دارای کاربرد های زیادی میباشد مانند:
-تصفیه ی آب)آب شرب، آبهای صنعتی ، آب آکواریمها(
-بهسازی رنگ و طعم در نوشیدنی ها و ابمیوه ها
-بازیافت طلا
-استفاده در دستگاه هایی مثل :تصفیه کننده هوا،خوشبو کننده هوا ،تصفیه کننده های صنعتی...
و دیگر مصارف آن.


نحوه ی تولید ذغال فعال :
اصول و فنول های متفاوتی در ساخت و تولید زغال فعال شده وجود دارد که به سه اصل بستگی دارد:

1.نوع ماده ی اولیه
2.مشخصات فیزیکی مورد نظر برای محصو ل
3 .مشخصات جذبی برای کاربرد های مختلف

ویژگی های جذبی و فیزیکی :
گونه های مختلفی از زغال فعال شده با ویژگی های مشخصی وجود دارد که خصوصیات هریک بستگی به مواد اولیه و فنون به کار
رفته در تولید انها بستگی دارد .در انتخاب یک گونه ز غال فعال شده برای بهبود بخشیدن به فرایند ها، نیاز به شناخت دقیق ویژگی
های فیزیکی و جذبی مواد داریم.
از جمله ویژگی های جذبی: سطح، اندازه منافذ ، تخلخل و از جمله ویژگی های فیزیکی : سختی و مقاومت در برابر فشار و حرارت
،چگالی، اندازه ی ذرات را می توان اشاره کرد.
جذب در زغال فعال شده در سه مرحله انجام میشود :
1.تماس ذرات آلاینده محلول در مایع)آب( با ذرات زغال فعال شده
2 .پخش شدن ذرات الاینده در شبکه متخلخل ذغال فعال شده
3.جذب ذرات الاینده به زغال فعال شده و به وجود امدن یک پیوند برگشت ناپذیر
همدمای جذب:
(به نوع مولکول ها،مساحت ویژه سطح جامد،غلظت تعادلی جسم جذب N مقدار ماده جذب شده به ازای هرگرم ماده جامد جاذب )
شونده در محلول)یا فشار گاز در موردی که جسم جذب شونده در حالت گازی باشد(،ماهیت مولکول های ماده جذب شونده و دما
،ربط داد. c بستگی دارد.مقدار ماده جذب شده به ازای هر گرم ماده جامد جاذب را می توان به غلظت تعادلی جسم جذب شونده،
نمودار تغییرات ماده جذب شده نسبت به غلظت تعادلی آن ماده در محلول در یک دمای معین و ثابت را همدمای جذب می
نامند.برخی از نتایج تجربی پدیده جذب را می توان توسط همدمای تجربی فرندلیچ به صورت زیر نمایش داد.

N=kCa,lnN=lnk+alnC

دراین رابطه a,kمقادیر ثابتی هستند و مفهوم فیزیکی خاصی ندارد و مقادیر آنها را از رسم تغییراتLn Nنسبت به Ln C میتوان 

تعیین کرد.رابطه ی ) 1 (در یک محدوده خاصی از غلظت معتبر است و معمولا نتایج مشاهده شده در غلظت های بالا و غلظت های
 بسیار پایین با این رابطه سازگاری ندارند.در غلظت های پایین اغلب Nمستقیما با Cمتناسب میباشد.درغلظت های بالا معمولاNمستقیما با Cمتناسب میباشد.

درغلظت های بالا معمولا Nبه مقدار حدی خودکه ثابت و مستقل از مقدارCاست،میل می کند.

روش انجام آزمایش:
برای بانجام ازمایش ابتدا ما 6 ارلن مایر به حجم 250 میلی لیتر را کاملا تمییز و خشک می کنیم.و در هر یک از ان ها به مقدار 2گرم ذغال فعال اضافه می کنیم. به هر یک از این 6 ارلن، به ترتیبV1میلی لیتر استیک اسید وV2میلی لیتر اب مقطر اضافه شد.

در شش ارلن که در دست داریم مقدار های مشخص شده از اب و استیک اسید را ریخته و در داخله ان یک مگنت انداخته و روی
دستگاه قرار می دهیم تا هم خورده شود و همچنین باید بین 1 تا 2 ساعت بگذاریم بماند که ما در اینجا به مدت یک ساعت
گذاشتیم.
سپس کلیه ی نمونه ها را روی کاغذ صافی ریز صاف نموده و حدود 100 میلی لیتر از هر نمونه را برداشته تا عملیات خنثی سازی
همراه با سدیم هیدروکسید 0.2 مولار انجام شود. بعد از برداشتن مقدار مشخص محلول مورد نظر به میزان دو یا سه قطره از
معرف فنول فتالین تیتر کنید. این تیتراسیون باید برای محلول های صاف شده هر شش ارلن تکرار شود و نتایج تیتراسیون تکرار
شود.

نتایخ تجربی:

غلظت اولیه استیک اسید:

تعداد مول های استیک اسید اولیه:

 

 

 

 

 

گزارشکار آزمایش تغیین مرتبه واکنش

بسمه تعالی

 

آزمایشگاه شیمی فیزیک

 آزمایش: تعیین مرتبه ی واکنش

تهیه کنندگان: مهندس مهدی احمدی و مهندس مریم جوانمرد

استاد: سرکار خانم صداقتی

هدفاز آزمایش:تعیین درجه ی H2O2 و HI

مواد و وسایل مورد نیاز:

آب مقطر ـ H2O2 ـ H2So4 ـ KI ـ Na2S2O3 ـ چسب نشاسته

تئوری آزمایش:

سرعت واکنش ، مقدار پیشرفت واکنش برحسب زمان است، که معمولا بر اساس غلظت یکی از اجزای واکنش دهنده بر حسب زمان گزارش می شود و به صورت            

   cC    dD    <----   aA  bB

R= -1/a * d(A)/dt = -1/b * d(B)/dt = 1/C * d(C)/dt = 1/d * d(D)/dt

R = k(A)^m * (B)^n

در فرمول بالا   m,n درجه واکنش دهنده A,B هستند.

داخل ارلن مایر به صورت مشخص از آب مقطر H2O2 , H2So4 , KI , Na2So3 مخلوط میکنیم و مدت زمان مشخص برای پایان واکنش را اندازه میگیریم ، در سری اول انجام واکنش حجم پتاسیم ثابت ، ماده H2O2 واکنش را تحت تاثیر قرار میدهید و برای این آزمایش ابتدا همه مواد را مخلوط کرده و بعد H2O2 را اضافه میکنیم و زمان سنج را فعال میکنیم تا هنگام تغییر رنگ زمان را داشته باشیم به رنگ قهوه ای در می آید و ید تولید میشود.

T(دما)H2O2H2So4KINa2O3آب مقطر
155252550
22.54252551
323252552
37.22252553

  

5432V (H2O2)
1.17-1.35-1.50-1.57-Log 1/T
0.6980.6020.4770.301Log V (H2O2)

در وحله بعد غلظت H2O2 ثابت و غلظت پتاسیم یدید متغیر هست که از معرف چسب نشاسته استفاده می کنیم،

محلول ها به رنگ سیاه تولید میشود.

T(دما)H2O2H2So4KINa2O3آب مقطر
103252552
133252057
1632515512
19.3632510517

 

10152025V (KI)
1.28-1.20-1.11-1-Log 1/T
11.171.301.40Log V (KI)

گزارش آزمایش ذوب و جوش

                               بسمه تعالی 

تهیه کنندگان: مهندس مهدی احمدی و‌مهندس مریم جوانمرد 

استاد  : سرکار خانم سهیلا صداقت

نام ازمایش: نقطه ذوب

هدف ازمایش:تعیین نقط ذوب در ازمایشگاه

تئوری ازمایش:

نمونه کاملا خشک و ساییده شده را در انتهای  بسته یک لوله مویین به قطر دو میلی متر جای دهید.اسان ترین راه پرکردن لوله مویین ان است که مقدار کمی از نمونه را در یک شیشه ساعت کوچک بریزیدو با انتهای یک لوله ازمایش تمیز ان را بسایید تا به شکل پودر دراید.چندبار نوک باز لوله مویین را اهسته به داخل جسم جامد بریزید.با برگرداندن لوله و زدن انتهای بسته لوله بر روی یک سطح محکم،میتوان جسم جامد را به انتهای بسته لوله هدایت کرد.جسم باید در لوله متراکم شود بهترین راه انجام این کار ان است که در خاتمه،لوله مویین را از درون یک لوله شیشه ایی تو خالی عمودی بلند روی یک سطح سخت رها کنیدتا پودراز قسمت بالای لوله به ته ان انتقال یابد(دمای ذوب اجسام قابل تصعید و در لوله های مویین دوسر بسته انجام میدهند)نمونه باید به اندازه ایی باشد که پس از عمل تراکم لوله مویین راتا عمق دو یاسه میلی متر پرکند.به وسیله یک تکه نخ به دماسنج متصل کنید .خود نمونه باید در مجاورت حباب دماسنج باشد .پس ازانجام این کار،دماسنج را در داخل حمام (اب،گلیسیرین،روغن یا پارافین)قرار دهید.با استفاده از یک چراغ بنزن به ارامی درجه حرارت مایه ایی را که باید گرم شود،بالا ببرید (حدود دو درجه سانتی گراد در دقیقه )درجه ایی که ابتداا فرایند ذوب مشاهده میشود و همچنین درجه ایی راکه اخرین قسمت جامد سرخ میشود،ملاحظه نمایید و این درجه هارا به عنوان حدود تغییرات ذوب جسم یادداشت کنید.چون به این طریق باید برای رسیدن به دمای ذوب جسم جامدی که در حرارت بالا ذوب میشود،مقدار زیادی وقت صرف شود.بهتراست که دو نمونه از جامد مورد نظررا تهیه نمایید و نمونه اول را به سرعت گرم کنید و دمای ذوب تقریبی ان را اندازه بگیریدپس از ان بگذارید تا مایع گرم خنک شود و به میزان مورد نیاز پایین تر از دمای ذوب تقریبی برسد سپس لوله دوم را داخل کنید و دوباره مایع حمام را تادمای ذوب جسم به ارامی حرارت دهید.

شرح ازمایش:

موضوع : نقطه ی ذوب  به دمایی گفته می شود که یک ماده به طور کامل از حالت جامد به حالت مایع تبدیل می شود . ما توی نقطه ی ذوب هیچ تجزیه ای نداریم . چون اون شرایط سختی داره برای تجزیه شدن اما هستن موادی که در دمای پایین هم تجزیه میشن و دمایی که به ماده میدی باید حواست به این موضوع باشد

در واقع تعریف نقطه ی ذوب مد نظر ما این است که به پیوندهای بین مولکول ها غلبه کند .نه پیوند بین اتم ها در واقع پیوند بین اتم ها باعث تجزیه میشه که اون ماده خاصیت خودشو از دست میده .

نقطه ذوب هم شرایط خاصه خودشو داره از جمله اینکه نقطه ذوب هم یک سری شرایط خاصه خودشو داره از جمله محیطی که داری اون رو توش بررسی می کنی ماده دارای ناخالصی های که بعضی ناخالصی ها باعث افزایش نقطه ی ذوب میشوند بعضی ناخالصی ها باعث کاهش نقطه ی ذوب میشوند

نقطه ذوب نقطه ای است که در لحظه ماده ما میتونه به صورت ذوب یا مایع باشد و می تواند به صورت جامد باشد همون نقطه ای که ماده شروع به ذوب شدن میکند از همون نقطه به سمت پایین تر میتونه شروع به منجمد شدن کند .

نحوه ی انجام آزمایش = برای انجام آزمایش نیاز به یک هیتر داریم . هیتر هم نقطه و یا در واقع مقدار درجه ای که به ما میده مهمه . هیتری استفاده کنیم که حداقل 300 درجه بره . حمام استفاده می کنیم که حمام مورد استفاده ما در اینجا روغن است 


موضوع : اگه حمام روغن استفاده کنیم بهتر است چون اگر آب انتخاب کنیم ممکنه اختلال ایجاد شود تو آزمایشمون چون همیشه دستگاه های ما دماسنج ، لوله موئین ، لوله آزمایش هستند

چون شرکت تولید کننده دو طرف لوله موئین رو باز گذاشته ما یک طرف آن را حرارت می دهیم تا بسته بشه و به طور یکنواخت آن را دوران میدهیم تا به طور یکنواخت دما ببینه بعد از اینکه تشخیص دادند که این کاملا بسته شده حرارت را میزاریم کنار این تا سرد شه کاملا

هیچوقت لوله  ی موئین داغ رو به دستکش نزنید . بعد اینکه سرد شه داخلش فوت می کنیم اگر بادی خارج نشد مطمئن میشیم که کاملا بسته شده است .

برای اندازه گیری نقطه ذوب مواد جامد مقدار کمی از ماده ی جامد که مقدار آن مهم نیس کم باشد بعد با هونگ میتونیم ریز ریز بکنیم یا با پشت اسپاتر هم میتونیم این کارو بکنیم . با اسپاتر آروم آروم لهشون میکنیم تا به قطعات کوچیکتر در بیاد بعد از اینکه      

    1cm مطمئن شدیم  به حالت پودری در اومده یک لوله ی موئین که یک طرفشو بستیم برمیداریم و لوله ی موئین را به اندازه

از اون مواد پرمیکنیم ما باید کاری کنیم که این ماده ی جامد پرشده حرکت کند و بیاید به انتهای لوله ی موئین برسد برای اینکار دستتون با یک حالت خاص روی میز نگه میدارید و اون رو پرتاب میکنید با یک حالت خاصی به طوری که به اطراف  پرت نشه اونقدر ضرب میزنیم تا  ماده جامد ما به انتهای لوله موئین برسد . دماسنج مناسب این کار دماسنج جیوه ای است .

نکات امنیتی : اگر یه وقتی دماسنج جیوه ای از دستتون افتاد و شکست به هیچ وجه بهش دست نزنید ابتدا سعی کنید با گوگرد آن را خنثی سازی کنید بعد ار اینکه خنثی شد اون را جمعش کنید و بهتر هم هست ان را در سطل زباله منزل یا ازمایشگاه نریزید

در اینجا لوله مویین و دماسنج را به طورمستقیم بهم بایک بست میبندیم و لوله مویین باید ان سمتی که مواد جامددارد به سمت پایین باشد در اینجاهم لوله مویین و دماسنج باید هم سطح باشند بست حتما باید مناسب باشد از کش پول نمی توان استفاده کنیم . اولین حالت مایعی که در سفیدی ماده جامد تا حالتی که کل ماده جامد به صورت مایع بشود آن دما میشود رنج نقطه ی ذوب و برای حمام هم از همان حمام روغن استفاده می کنیم .

هیتر را روشن میکنیم تادمای مواد بالا برود و به نقطه ی ذوب ماده مورد نظر برسد برای اندازه گیری نقطه ی ذوب باید سعی کنیم محیط ایزوله برای اندازه گیری نقطه ذوبمان پیدا کنیم تا به طور دقیق بتوانیم به دست بیاوریم این ایزوله بودن در اینجا حمام روغن می تواند برای ما ایجاد کند نه به طور کامل اما تا حد زیادی می تواند این کار را انجام دهد و دماسنج هم مهم است که از قبل کالیبره شده باشد . کالیبراسیون برای دستگاه ها و مواد شیمیایی از قبل انجام می گیرد که اگر خطایی داشته باشد میگویند مثلا این دماسنج به اندازه نیم درجه خطا دارد. کالیبره به ما کمک میکند تا بتوانیم نقطه ذوب و جوش را به درستی انجام دهیم

نکته ایمنی : چون حمام روغن داریم باید حواس مان باشد آب در آن نریزد

تا الان به دمای 70 رسیدیم اما هیچ تغیری رخ نداده وقتی به نقطه ذوب رسیدیم اگر دما را پایین بیاوریم دوباره به جامد تغییر میشود اگر ما بخواهیم دوباره ذوبش کنیم ممکن است در دمای بالاتری ذوب شود چون درآن صورت درهم رفتگی مولکول های ماده بیشتر میشود واین باعث میشود  صورت درهم رفتگی مولکول های ماده بیشتر میشود واین باعث میشود 5 تا 6 درجه  بالاتر از دمای قبل نشان می دهد و جامدمان به مایع تبدیل شد و یک حباب هم در بالا و پایین آن ایجاد شد حالا ما هیتر را خاموش می کنیم تا دما کم و زیاد نشود دما را یادداشت میکنیم که دمای 150 درجه که دمای نقطه ذوب ماده ماست وقتی از روی حرارت برمیداریم بعد از مدت کوتاهی دوباره به جامد تبدیل میشود.

 


                                بسمه تعالی 

تهیه کنندگان : مهندس مهدی احمدی ،مهندس مریم جوانمرد 

استاد :سرکار خانم سهیلا صداقت

نام ازمایش :تعیین دمای جوش

هدف ازمایش:تعیین دمای جوش در ازمایشگاه

وسایل و مواد مورد نیاز:بشر،هیتر،دماسنج،لوله مویین،هولدر،فندک

تئوری ازمایش:

یک بلور،شامل مولکول هایی است که به طور منظم به واسطه نیروهای بین مولکولی در کنارهم افزایش یافته اند.هنگامی که بلور حرارت داده میشود.انرژی مولکول ها افزایش میابد و نتیجه ارتعاشات مولکولی ان زیاد میشود.سر انجام در یک دمای خاص جنبش مولکول ها و نیروهایی که ان را وادار به حرکت میکنند،از نیروهایی که ان هارا در کنارهم نگه میدارد،بیشتر شده،شبکه بلوری فرومیپاشد یعنی بلور ذوب میشود.هنگامی که دمای ذوب  فرا میرسد اولین مقدار جزئی مایع ظاهر میشود.دراین حالت بین مایع و جامد تعادل برقرار میشود.به بیان دیگردمای ذوب دمای است که در ان حالت های جامد و مایه یک جسم در تعادل هستند.

دمایی که در ان شبکه های بلوری فرو میپاشد بلور ذوب میشود در واقع یک ثابت فیزیکی ارزشمند برای یک ترکیب است و این ویژگی میتواند جهت شناسایی ان به کار رود.اگرچه باید توجه داشت که این خاصیت فیزیکی به تنهایی برای شناسایی ترکیب کافی نیست.اگر ماده ایی به طور کامل خالص باشد تفاوتی بین دمای ذوب ابتدایی و نهایی وجود ندارد.به عبارت دیگر ترکیب دارای دمای ذوب نیز هست.دامنه ذوب،اختلاف دمای اغاز مایع شدن ترکیب است تا زمانی که به طور کامل تبدیل به مایع شود.بسیاری از ترکیب هایی که خالص در نظر گرفته میشوند دارای دامنه ذوب یک درجه یا کمتر میباشند.

برخی از ترکیب ها وجود دارند که در دو وضعیت و ارایش بلوری میباشند که در هر کدام مولکول ها با ترتیبی متفاوت با حالت دیگر ارایش یافته اند.از انجایی که دمای ذوب به نیروهایی بین مولکولی در شبکه بلوری وابسته است تعجب اور نیست که چنین ترکیبی دارای دو دمای ذوب متفاوت باشد. به هنگام تعیین دمای ذوب،بلور ترکیب با دمای ذوب پایین تر پس از ذوب شدن،دوباره جامد میشودو بلور هایی با دمای ذوب بالاتر به دست می اید.

شرح ازمایش:

نقطه جوش دمایی هست که در ان فشاربخارمایع با فشار محیط برابرمیشود.ماگاهی اوقات میبینیم که به جای فشار محیط،دقیق میگوید فشار 1atmوقتی دقیق میگوید فشار 1atm ان نقطه جوش محسوب نمیشود،نقطه جوش نرمال محسوب میشود.در واقع استاندارد میشود.ما در محیط های مختلف فشار های مختلفی داریم مثلا در سطح دریاها فشار1atmراداریم یا وقتی بالای کوه باشیم این فشارصادق نیست ونقطه جوش ما بر اساس فشاری که محیط ما دارد تغییر میکند.

تعریف نقطه جوش:دمایی که در الگوی فشار بخار مایع با فشار محیط(اتمسفر)برابر میشود.

دمای جوش یک مایع با تغییر فشار محیط تغییر میکند.دردمای جوش مایع چه اتفاقی می افتد؟مولکول های مایع انرژی دریافت میکنندو وقتی که انرژی دریافت میکنندمیخواهند که به سطح مایع برسند یعنی از ته مایع به سطح مایع برسند و از سطح مایع فرار کنند و زمانی که این فرار اتفاق می افتد در همان لحظه مابه نقطه جوش میرسیم.نقطه جوش میتواند به عوامل مختلفی بستگی داشته باشداز جمله اینکه ناخالصی در ماده وجود داشته باشد،از جمله اینکه در چه محیطی ان را انجام بدهیم و اینکه شرایط ازمایشگاهی ما به چه صورتی باشد.این ها همه تاثیر گذار هستند.

اگر ماده دراختیار ما قراربگیرد و ما نقطه جوش ان را ندانیم مهم ترینن چیز این است که برای اندازه گیری نقطه جوش خود حمام مناسبی انتخاب کنیم این حمام در اندازه گیری نقط ذوب هم تاثیر گذار است.

گاهی اوقات چند
 ماده را در اختیار شما قرار میدهند و از شما میخواهند که نقطه جوش ان ها را اندازه گیری کنیدو اما برای شما رنج مشخص میکنند میگویند رنج نقطه جوش این مواد شما از 20تا100درجه سانتی گراد باشد.شما به این فکر میکنید که برای نقطه جوش 100سانتی گراد چه ماده ایی رامیتوانید به عنوان حمام استفاده کنید ؟از چه دما سنجی استفاده کنید؟

برای مثال ما دو دما سنج داریم:الکلی و جیوه ایی.اگر دمای ماده ی ما زیر 100درجه سانتی گراد باشدما  میتوانیم از دما سنج الکلی استفاده کنیم.دماسنج جیوه ایی تا 330درجه سانتی گراد میرودو اما در مورد حمام باید سازگار با نقطه جوش ماده تان باشد .ساده ترین حمام اب است که ان هم بستگی به محیط داردممکن است بعضی  اوقات نقطه جوش اب که همه جا 100درجه سانتی گراد است بستگی به ان محیطی که در ان است به 96درجه کاهش یابد.بهترین حمام روغن است چون خیالمان راحت است که میتوانیم تا دماهای بالا باان باشیم ولی باز هر حمام روغن هم خوب بعضی از روغن ها نقطه دود دراند یعنی وقتی شما ان را روی حرارت میگذارید به مرور زمان قبل از اینکه بجوشد دود ایجاد میکندو باعث ایجاد سوختگی مییشود بهترین حمامی که انتخاب کردیم پارافین است که هم دمای نقطه جوش و نقطه دود ان بسیار بالاست

یک ماده مجهولی به ما میدهند ما دو سی سی از ان ماده مجهول را بر میداریم و داخل لوله ازمایش میریزیم سپس لوله مویین را از سر بازش داخل لوله ازمایش می اندازیم یعنی قسمت بسته خارج از مایع ما بماند بیرون ان باشد.بعد از اینکه لوله ازمایش را روی حرارت گذاشتیم حباب های خیلی ریزی در مدت زمان های مختلف از داخل این لوله مویین خارج میشود .در انتهای ازمایش ما یعنی ان دمایی که در ان قرار است به عنوان دمای جوش خوانده شود این حباب هایی که ار داخل لوله مویین خارج میشود به صورت خطی بشود وبه صورت خیلی تند و سریع که ان دمارا مابه عنوان دمای جوش انتخاب میکنیم.

بعد از اینکه 2 سی سی ماده ی مجهول در داخل لوله ی ازمایش ریختیم سپس لوله ی مویین را داخل ان میاندازیم هیتر را روشن کرده و حمام را روی ان قرار میدهیم و دماسنج به لوله ی ازمایش میبندیم و دقت میکنیم که دماسنج و لوله ی ازمایش دقیقا هم سطح باشند به این دلیل که ان دمایی که دماسنج باید حس کند لوله ی ازمایش هم حس کند. بعضی اوقات میبینیم که دمای جوشی که ما بدست میاوریم درست نیست به این دلیل که ممکن است هیترما کالیبره نباشد یا دماسنج کالیبره نباشد.برای مثال  وقتی کالیبره نباشد ممکن است چند دما مثلا یکی یا دو تا بصورت رنج به ما دما بدهد به کمک یک بست لوله ی ازمایش و دماسنج را به هم میبندیم سعی میکنیم لوله ی ازمایشو دماسنج را طوری قرار بدهیم که وسط حمام روغن قرار بگیرد و به کفه ی ان برخورد نکند چون ممکن است دمایی که در کف ظرف به وجود میاید متفاوت تر باشد و این باعث میشود نقطه ی جوشی که بدست میاید درست نباشد حالا مشاهده میکنیم که کم کم حباب های ریزی از لوله ی مویین خارج میشوند زمانیکه این حباب ها بصورت خطی شوند تا ان نقطه را بعنوان نقطه ی جوش برای ماده در نظر میگیریم .

به مرور فاصله زمانی تشکیل حباب ها کمتر میشود و دمای هیتر را به یکباره میبریم بالا چون در ان صورت نقطه ی جوش اشتباهی را به ما میدهد چون ماده ی ما مجهول نیست. ابتدا دمای دماسنج را چک میکنیم و دمای هیتر وقتی دیدیم تغییرات محسوسی ندارد میتواند چند درجه دمای هیتر را افزایش بدهد .حالا بعد از مدتی خروج حباب کم کم بصورت خطی میشود (حباب ها به سطح مایع میرسند و انجا مهار میشوند.) حالا کاملا بصورت خطی حباب ایجاد شده حالا ما این دمارا یادداشت میکنیم به عنوان دمای نقطه ی جوش این ماده محسوب میشود.( دمای 74 درجه)

برای انجام ازمایش نقطه ی ذوب و جوش سعی کنید از قبل هیتر تان هیچ دمایی نداشته باشد دمای محیط باشد تا وقتی ان ماده تان را وارد میکنید ممکن است یک حالت شک به ماده ی شما وارد بشود یکی دو درجه دمای ماده ی مورد نظر شما را تغییر بدهد

گزارش کار آزمایش تقطیر

                                   بسمه تعالی

نام آزمایش : تقطیر 

تهیه کنندگان : مهندس مهدی احمدی ، مهندس مریم جوانمرد 

استاد : سرکار خانم سهیلا صداقت

 

هدف آزمایش: خالص سازی مایعات فرّار

تئوری آزمایش:
تقطیر ساده: جداسازی دوتا ماده که باهم مخلوط شدن و نقطه ی جوش های متفاوتی دارند و اختلاف نقطه ی جوش شون زیاد هست.
تقطیر جزء به جزء: برای موادی که اختلاف جوش پایین تری دارند.
تقطیر در خلاء: موادی که دمای خیلی بالایی دارند برای اینکه به دمای مورد نیاز برسیم باید زمان زیادی و انرژی زیادی مصرف میشود بخاطر همین از تقطیر در خلاء استفاده میشود که زود تر از دمای بالا به فشار محیط غلبه کند و تقطیر رو انجام دهیم.
تقطیر به کمک بخار آب: همان عصاره گیری ها هستش. عصاره ی گل محمدی و...

تقطیر ساده
در آزمايشگاه شيمي آلي، تقطير يكي از روشهاي اساسي براي خالص سازي مایعات فرّار است که مواد به وسیله ی حرارت ، تبخير شده و پس از سرد شدن ، متراکم میشوند . با آن که روشهاي متفاوتي براي تقطير وجود دارد ولي انتخاب يك روش مناسب بستگي به ويژگي هاي مايع تقطير شونده ناخالصی های موجود دارد . معمولي ترین روش هاي تقطير عبارتند از :تقطير ساده، تقطیر جزء به جزه، تقطير با بخار آب، تقطیر در فشار کاهش یافته. وجود ناخالصي هاي غير فزار در مایع، سبب کاهش فشار بخار مایع می شود؛ زیرا وجود جزء غير فرار به مقدار زیاد، غلظت جزء اصلي فرار را پایین می آورد و قابلیت تبخير مابع کم مي شود . این جزء پس از تقطیر در باقي مانده ي تقطير باقي مي ماند. به طور کلي ، جزء اصلي بخارهاي سطح مایع را، جسم فرّار تشکیل میدهد (قانون رائولت و دالتون). اگر مخلوطي از دو یا چند مایع وجود داشته باشد که دمای جوش آن ها به حد کافی متفاوت باشند، جدا کردن آن ها از طریق تقطير ساده امکان پذیر است ابتدا مايعي که دماي جوش کم ترې دارد، تقطير مي شود، سپس اجزاي دیگر مخلوط و به تناسب افزایش دمای جوش آنها نقطیر و از هم جدا مي شوند . براي انجام يك تقطیر ساده ، بالن تقطير، خنك كننده، رابط تقطیر، دماسنج و ظرف دریافت کننده لازم است .
رعایت نکته های زیر در انجام تقطير لازم است:
۱-حجم مایع تقطيرشدني ، نباید از دوسوم حجم بالن بیش تر باشد.
۲- انداختن چند عدد سنگ جوش (دو يا سه عدد) در بالن تقطیر، به منظور توزیع یکنواخت گرما و جلوگيري
از پریدن مایع لازم است.
۳- مخزن جيوه ي دماسنج باید پایین تر از شاخه ي جانبی رابط، در محل جربان بخارها قرار گیرد تا دماي جوش يك مايع به دقت تعیین شود.
۴- اتصال صحيح لوله ي ورود و خروج آب به خنک کننده باید مورد توجه قرار گیرد.
۵- باید محل ارتباط و تماس شیشه آلات را با گریس ،روغن کاری کرد . این امر برای اجتناب از چسبندگي و قفل شدن وسایل شیشه ای بر اثر گرما ضروري است.
۶- سرعت تقطير مناسب (تنظیم دماي لازم يك تا دو قطره در هر ثانیه باشد.
۷- بالن تقطیر را هیچگاه نباید تا خشك شدن کامل گرم کرد.

۴)وسایل مورد نیاز آزمایش: شوف بالن(هیتر منتل) یا حمام روغن-بالن ته گرد-دماسنج- گیره نگه دارنده-رابط ۳ راهی-کندانسور یا مبرد خنک کننده-قطره گیر- ظرف جمع آوری مواد.

۵)مواد  مورد نیاز آزمایش: متیل اورانژ-اتانول-آب-سنگ جوش.

شرح کار آزمایش:
ابتدا نکات ایمنی رو رعایت میکنیم. برای بستن سیستم تقطیر، ما بالون ته گرد مون رو مایه ی مورد نظرمون که داخلش جامد هستش رو داخل بالن ته گرد میریزیم. جامد ما متیل اورانژ هستش و مقدار ۲۰۰ سی سی اتانول داخل متیل اورانژ میریزیم و هم میزنیم تا حل شود.بالن ته گرد رو به گیره میبندیم و بالن رو داخل شوف بالن میذاریم سپس رابط را به سر بالن
 ته گرد متصل میکنیم و کندانسور را بهش وصل میکنیم به حالت شیب دار برای اینکه راحت تر تقطیر انجام شود. یک چوب پنبه هم میذاریم بر روی بالن ته گرد. دمای شوف بالن رو اینجا روی دمای جوش اتانول تنظیم کردیم تا دیگر نیازی به دماسنج نباشد ولی میشود چوب پنبه رو سوراخ کرد و دماسنج را داخل بالن ته گرد قرار داد. حال باید آب را وصل کنیم، ورودی باید از سمت پایین به بالا باشه که بتواند کامل پر کند کندانسور را.منتظر می مانیم تا به دمای جوش اتانول برسد، آب رو هم باز میکنیم تا عمل خنک سازی انجام شود.
دمای بخار اتانول ۷۸ درجه است که با عبور از جریان مارپیچ آب دماش کم میشود و مایع میشود. مایع از قسمت قطره گیر خارج میشود و داخل ظرف جمع آوری میریزد.
مولکول ها به دمای جوش می رسند ولی جدا نمی شوند و میایند روی سطح مایع کنار هم می چسبند و وای میستند و وقتی که دماشون خیلی زیاد شد، یک دفعه همه با هم بالا میروند و میپرند. برا جلوگیری از این کار از سنگ جوش استفاده میکنیم که باعث ضربه به مولوکل مایع میشوند و اونی که به دمای جوشش رسیده بخار میشود و غلیان مایع رخ ندهد.
اتانول که به نقطه ی جوشش رسید جدا شد و متیل اورانژ که به دمای جوش نرسیده بود در بالن ته گرد ماند. این کار را تا زمانی انجام میدهیم که ۱۵ سی سی در ظرف باقی بماند.

محاسبات و نتیجه گیری:
متیل اورانژ نارنجی رنگ و اتانول بی رنگ رو که باهم ترکیب کردیم و محلول نارنجی رنگ شد رو به وسیله ی تقطیر ساده اتانول را که بی رنگ هستش رو جدا میکنیم.

پاسخ به سوالات مطرح شده:
ورود آب سرد و خروج آب گرم در دستگاه تقطیر چگونه است؟توضیح دهید.
آب سرد از قسمت پایین وارد کندانسور شده و زمانی که در مجاورت بخار اتانول قرار میگیرد، گرم می شود و از سمت بالا خارج می شود.

در جریان هم تقطیری دمای جوش مخلوط تقطیر شونده، همیشه کمتر از دمای جوش فرّار ترین جزء موجود در مخلوط است. این نتیجه رو چگونه توجیه میکنید؟
زمانی که مخلوط ماده به دمای جوش خود می رسد و بخار می شود از کندانسور عبور می کند که جریان آب از آن قسمت عبور میکند و باعث می شود که دمای بخاطر کم شده و تبدیل به مایع شود.

چرا در تقطیر وقتی دمای مایع به جوش میرسد تمام مخلوط یک باره تبخیر نمیشود؟
به دلیل وجود سنگ جوش که مانع از غلیان مایع میشه.

گزارش کار آزمایش تبلور

                                           بسمه تعالی 

نام آزمایش: تبلور

تهیه کنندگان : مهندس مهدی احمدی، مهندس مریم جوانمرد 

استاد : سرکار خانم سهیلا صداقت


هدف ازمایش:
دراین ازمایش هدف ما ایحاد تبلور از محلول مورد نظر ما می باشد که ما با استفاده از حرارت دادن محلول و عبور ئائن آن از صافی بلور هایی که بر روی صافی می ماند را تبلور می گویند.
تئوری آزمایش:
تبلور ، فرایندی است که طی آن یک بلور جامد از یک محلول، بخار یا مذاب ماده‌ای ایجاد می‌شود. تولید بلور در جداسازی و تولید بسیاری از مواد شیمیایی در صنایع مختلف کاربرد دارد. بلور یک ماده عبارتست از جهت یافتگی ذره‌ای و آرایش مولکولی و تثبیت این نظم در ماده.
معمولاً کانی‌ها به صورت اشکال منظم هندسی متبلور می‌شوند که به آن‌ها بلور می‌گویند. بلور را می‌توان به عنوان جسمی که دارای ساختمان اتمی منظم است، تعریف کرد. هرگاه بلور را به‌طور مداوم به قطعات کوچک تقسیم کنیم‏، به جایی می‌رسیم که دیگر قابل تقسیم کردن نیست. این جز کوچک غیرقابل تقسیم، معمولاً دارای شکل هندسی منظم است که اتم‌های تشکیل دهنده بلور در رئوس، مراکز سطوح، وسط یال‌ها یا مرکز آن قرار دارند و به نام واحد بلور یا سلول اولیه خوانده می‌شود.
هر جسم متبلور از پهلوی هم قرار گرفتن تعداد زیادی سلول اولیه تشکیل شده‌است که به نام شبکه بلور نامیده می‌شود. بسته به عناصر قرینه‌ای که در سلول اولیه وجود دارد، اجسام متبلور را به ۷ سیستم شامل دستگاه مکعبی، تتراگونال، تری گونال، هگزا گونال، ارتورومبیک، مونوکلینیک و تری کلینیک تقسیم می‌کنند.


علم بلورشناسی یا کریستالوگرافی دربارهٔ نحوه تشکیل و رشد بلورها و شکل ظاهری و ساختمان داخلی آن‌ها و نیز خصوصیات فیزیکی و شیمیایی مواد متبلور بحث می‌نماید. کلمه کریستال (Crystal) اصل یونانی دارد که از دو واژه (سرد= Kryos) و (سخت شدن= Stellesual) تشکیل شده که مجموعاً معنی سخت شدن در اثر سرما را می‌دهد. فلاسفه قدیم نیز منشأ بلورهای یک سنگ را بلورهای یخ می‌دانسته‌اند که بر اثر تحمل سرمای بسیار شدید در طول مدت مدید، طوری سخت و مقاوم شده‌است که می‌تواند حرارت‌های بالاتر از صفر را هم تحمل نماید. در سال ۱۶۹۰، Huygens دریافت که بلورها از اجتماع ذرات کوچکتر به وجود آمده‌اند و در سال ۱۹۱۲، M.V.Laue توانست تئوری ساختمان شبکه‌ای در بلورها را با استفاده از اشعه ایکس به اثبات برساند.
بلوری شدن و نمو بلورها
برای اینکه یک بلور بتواند تشکیل گردد، باید در وهله اول هسته آن بسته شود، پس از تشکیل، هسته شروع به نمو می‌کند تا بالاخره بلوری که به وسیلهٔ سطوح احاطه شده‌است، به وجود آید. هسته هایی بلور عبارتند از بلورهای ریزی با قطر تقریبی ۴۰ تا ۱۸۰ آنگستروم که به‌طور ناگهانی در بخارات و مایعات اشباع شده یا مواد مذاب سرد شده تشکیل می‌شوند. در اجسام جامد تشکیل بلور نقش مهمی را بازی می‌کند، مثلاً تشکیل بلور که در اثر فعل و انفعالات شیمیایی یا نارسائی‌های حرارتی در شیشه ایجاد می‌گردد، باعث از بین رفتن شفافیت شیشه خواهد شد.
تبلور معمولاً در موقع تبدیل یک حالت فیزیکی به حالت فیزیکی دیگر صورت می‌گیرد. این تبدیل به سه صورت زیر انجام می‌شود:
بلوری شدن در هنگام تبدیل حالت مایع به جامد
این نوع تبلور به دو صورت انجماد مواد مذاب و تبلور مواد محلول انجام می‌گیرد:
انجماد مواد مذاب
اگر ماده مذاب به سرعت سرد شود، اتم‌ها یا مولکول‌ها با هر موقعیتی که دارند، متراکم و بی‌حرکت می‌شوند و ماده منجمد می‌گردد. در این صورت جسمی جامد و ایزوتوپ بدون داشتن نظم ذره‌ای تشکیل می‌شود. اگر سرد شدن با آرامی و کند انجام شود، اتم‌ها و مولکول‌ها با توجه به نیروی جاذبه خود و اطاعت از شبکه تبلور کنار هم چیده شده و نطفه بلور را تشکیل می‌دهند. سپس در نتیجه
 اتصال سایر مولکول‌های منزوی و معلق در ماده مذاب به نطفه بلور، حجم آن افزایش می‌یابد تا اینکه به بلوری درشت تبدیل می‌گردد.


لوری شدن مواد محلول
در این نوع بلوری شدن باید محلول به حال فوق اشباع باشد. در چنین محلول‌هایی بلورها تشکیل و ته‌نشین می‌شوند. این بلورها ابتدا به صورت نطفه‌های متحرک می‌باشند، علت تحرک آن‌ها حرکات قبلی یون‌ها و مولکول‌های سازنده آن‌ها است. در محلول‌ها نیز مانند انجماد مواد مذاب، رشد بلورها از طریق اتصال منظم یونها، اتم‌ها و مولکول‌های معلق در محلول به نطفه‌های بلور صورت می‌گیرد.
بلوری شدن در هنگام چگالش
در این حالت از بلوری شدن، بلورها مستقیماً از تبدیل بخار به جامد حاصل می‌شوند. این بلورها معمولاً کوچک و دارای طرح اولیه می‌باشند که اصطلاحاً اسکلت بلور گفته می‌شود. در طبیعت، چگالش (تبدیل شدن گاز یا بخار به جامد) در گازهای خشک آتشفشانی دیده می‌شود. در این حالت مواد گازی آتشفشانی در شکاف‌های توده آذرین مستقیماً به بلور تبدیل می‌گردند. مثال بسیار روشن برای پدیده چگالش، تشکیل قشرهای بلور یخ ناشی از انجماد مستقیم بخار آب اتاق‌ها بر روی شیشه پنجره‌ها در سرمای زمستان می‌باشد.
بلوری شدن مواد جامد
حالت سوم بلوری شدن که خوب شناخته نشده و در طبیعت فراوان دیده می‌شود، تبلور در محیط جامد است. در این حالت رشد بلورها بخرج بلورهای کوچکتر و تحت تأثیر فشار و حرارت و در مدت زمان طولانی صورت می‌گیرد. برای مثال امروزه سنگ‌های شیشه‌ای آتشفشانی خیلی قدیمی را متبلور می‌بینیم؛ بنابراین معلوم می‌شود که این‌گونه سنگ‌ها به تدریج در طول زمان متبلور شده‌اند. سنگ‌های آهکی دانه ریز که از بلورهای ریز کربنات کلسیم تشکیل شده‌اند، تحت تأثیر عوامل دگرگونی (فشار و حرارت) به مرمر که دارای بلورهای دانه درشت کلسیت است، تبدیل می‌گردد.


تأثیر عوامل خارجی در نمو بلوره
شرایط زیر سبب به وجود آمدن اختلاف در اندازه بلورها می‌گردد:
سرعت انجماد
افزایش طول مدت انجماد یک ماده مذاب امکان تغذیه شیمیایی بیشتر بلورها از ماده مذاب را فراهم می‌سازد؛ بنابراین کم شدن سرعت انجماد، موجب تشکیل بلورهای درشت و تسریع در انجماد سبب تشکیل بلورهای کوچک و ریز می‌گردد.
وجود مواد فرار
وجود بخار آب و گازها در یک ماده مذاب، نقطه انجماد را پایین آورده و سرعت انجماد را کند می‌سازد؛ بنابراین باعث افزایش رشد بلورهای آن ماده می‌شود. به عنوان مثال در رگه‌های پگماتیت به علت وجود بخار آب و گازهای فراوان در ماده مذاب پگماتیتی، بلورها به مراتب درشت‌تر از بلورهای توده آذرین اصلی است، حال آنکه سرعت انجماد در رگه‌های پگماتیت از سرعت انجماد توده آذرین اصلی بیشتر بوده‌است.
تراکم محلول
اندازه بلورها در یک محلول بستگی به درجه اشباع شدگی آن محلول دارد. در محلول‌های فوق اشباع تعداد مراکز تبلور فراوان می‌باشد و در نتیجه اندازه بلورها کوچک خواهد شد. برعکس در محلول‌هایی با درجه اشباع شدگی کمتر تعداد مراکز تبلور کم بوده و بنابراین اندازه بلورها درشت‌تر خواهد بود.
مینبار یا ادخال در بلورها
در حین رشد بلور ممکن است موادی به صورت جامد، مایع یا گاز به سطح بلور بچسبد. ادامه رشد بلور باعث می‌شود که این مواد در درون بلور قرار گرفته، موجب تشکیل ادخال در داخل بلور گردد، حبابهایی خیلی کوچک گاز کربنیک همراه با آب در داخل بلور کوارتز یا قطرات خیلی کوچک آب در بلورهای نمک طعام و نیز قطرات مواد مذاب غیر متبلور (شیشه) در درون بلورهای فلدسپات ادخالهائی می‌باشند که هم‌زمان با تبلور بلور در داخل آن قرار می‌گیرند.
اجتماع بلورها
اجتماع بلورها به دو صورت اجتماع منظم و نامنظم مشاهده می‌شود:
اجتماع نامنظم
در این
 نوع، اجتماع بلورها در جهات مختلف بدون رعایت نظم و ترتیب صورت می‌گیرد. مثلاً در یک توده نبات یا در اختلاط گچ زنده با آب می‌بینیم که گچ می‌بندد. سخت و یکپارچه شدن این ماده به علت تبلور مجدد بلورهای ژیپس و چسبیدن آن‌ها به یکدیگر صورت می‌گیرد.
اجتماع منظم
هرگاه در زمان تشکیل و نمو بلورها، شرایط مناسب باشد، نطفه‌های بلور به‌طور اتفاقی در کنار هم نمی‌گیرند، بلکه طبق قواعد معین با نظم و ترتیب خاصی با یکدیگر، رشد و نمو خواهند نمود. صورتهای مختلف اجتماع منظم بلورها عبارتند از:
اجتماع کروی (اسفرولیتی)[
اگر تبلور ماده مذاب سریع صورت بگیرد و تعداد مراکز تبلور کم باشد، بلورها به شکل سوزن‌های باریک و به صورت دستجات کروی و جدا از هم تشکیل می‌شوند، مانند بلورهای سوزنی شکل طلا و کلرور پتاسیم که در سیستم کوپیک متبلور می‌شوند.
اجتماع موازی
در این‌گونه تجمع، بلورها به‌طور موازی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و دارای سطوح مشترکی می‌باشند. در اجتماع موازی بلورها معمولاً بلورهای هم‌جنس شرکت دارند، مانند بلور کوارتز.
اجتماع بلورهای ناهمسان
علاوه بر بلور هم‌جنس، بلورهای غیرهم‌جنس نیز به نوبه خود تشکیل اجتماع منظم یا جهت‌دار می‌دهند. این نوع اجتماعات بر پایه تشکیل نطفه بلوری بر روی بلور دیگری قرار دارد، به نحوی که سطح مشترک بین دو بلور از نظر ساختمان شبکه‌ای مشابه باشند. برای مثال، اغلب بر روی بلورهای ورقه‌ای هماتیت بلورهای سوزنی شکل روتیل نمو نموده‌اند و در پگماتیتها بلورهای کوارتز در داخل بلور ارتوز به صورت اجتماع موازی دیده می‌شود.
ویژگی‌های مواد بلوری شده
اجسام بلوری شده به خاطر داشتن شکل مخصوص، سختی، خاصیت ارتجاعی، مقاومت محدود در مقابل حرارت و فشار و نقطه ذوب از مایعات و گازها متمایز می‌شوند. بعضی از مواد متبلور مانند پارافین نرم هستند و اجسامی مانند شیشه و پلاستیک هرچند که جامدند، ولی متبلور نمی‌باشند. بلورها اجسامی همگن و ان‌ایزوتوپ هستند. ان‌ایزوتوپ بودن بلور به این علت است که اختصاصات فیزیکی مانند سرعت انتشار حرارت و نور یا درجه سختی و غیره در جهات موازی آن‌ها برابر می‌باشد و در جهات مختلف نابرابر می‌باشد.

رنگ بلورها
هرگاه بخش اعظم نور از بلور عبور کند و فقط مقدار کمی از آن جذب گردد، بلور شفاف دیده می‌شود و چنانچه مقدار نور جذب شده و نوری که از بلور عبور می‌کند، تقریباً برابر باشد، بلور نیمه شفاف به نظر می‌رسد. در صورتی که اگر تمام نور وارده جذب گردد، بلور تیره دیده می‌شود. هرگاه جذب نور برای طول موج‌های مختلف متفاوت باشد، بلور رنگی بنظر می‌رسد.
بعضی از بلورها دارای رنگ‌های مشخص هستند، مثلاً مالاکیت دارای رنگ سبز و ازوریت دارای رنگ آبی آسمانی می‌باشد. تعدادی از بلورها در اصل بی‌رنگ می‌باشند، ولی در اثر وجود ناخالصی یا پیگمان به رنگ‌های مختلفی دیده می‌شوند. مثلاً کوارتز بی‌رنگ بوده، ولی در اثر ناخالص دارای رنگ‌های سفید، بنفش، دودی، زرد، صورتی و سیاه می‌باشد یا وجود کروم به صورت پیگمان در کروندوم باعث رنگ قرمز آن می‌شود.
برخی از کاربردهای بلورها
بلورهای LiF, KCl, CaF2, NaCl و نظایر آن‌ها در ساختن وسایل نوری بکار می‌روند.
بلورهائی با خاصیت پیروالکتریسته مثل BaTiO۳ در صنعت الکترونیک کاربرد دارند.
بلورهای SiC در تهیه ترانزیستور و روبین یا یاقوت در تهیه اشعه لیزر مورد استفاده قرار می‌گیرند.
بلورها برحسب نوع ذرات تشکیل دهنده و نیروهای نگه دارنده این ذرات به چهار نوع بلورهای یونی، مولکولی، کووالانسی (مشبک)، فلزی گروه‌بندی می‌شوند.
کاربرد تبلور یا کریستالیزاسیون
مهمترین روش جهت خالص کردن اجسام جامد (اکثر مواد آلی به صورت جامد هستند) تبلور مکرر
 است. به این ترتیب که مادهٔ ناخالص را در یک حلال مناسب در گرما تا حد اشباع حل می‌کنند. محلول گرم را صاف و مواد حل نشده را جدا می‌کنند. بعد محلول را آنقدر سرد می‌کنند تا جسم مورد نظر به صورت بلور تشکیل شود. عمل خالص کردن در نتیجهٔ یکبار کریستالیزاسیون کامل نمی‌شود و در بعضی موارد چندین بار تکرار می‌شود. عمل وقتی کامل است که حداکثر محصول بدست آید. در عمل گاهی با حلال‌های مختلف یا مخلوط آن‌ها کریستالیزاسیون انجام می‌شود. عمل کریستالیزاسیون به دو روش می‌تواند صورت بگیرد:
1.    در اثر حل نمودن ماده در حلال
2.    در اثر سرد کردن تا زیر نقطهٔ انجماد
بلوری کردن با کمک حلال از بهترین روش‌هاست. زیرا که ناخالصی‌ها در حلال انتخاب شده به مراتب حلالیت کمتری دارند. در نتیجه ماده نسبتاً خالص تهیه می‌شود. ترکیبی که می‌خواهیم متبلور کنیم را باید در یک حلال یا مخلوطی از حلال‌های داغ، محلول بوده و در حالت سرد همان حلال‌ها نامحلول باشد. عمل تخلیص در صورتی انجام می‌شود که ناخالصی یا درحلال سرد محلول باشد یا در حلال داغ نامحلول باشد. در حالت دوم محلول را به صورت داغ صاف می‌کنیم تا ناخالصی‌های محلول جدا شوند. اگر محلول رنگی باشد و ما بدانیم که جسم مورد نظر بیرنگ است مقدار کمی از زغال رنگبر به محلول سرد اضافه نموده سپس آنراحرارت داده، به صورت داغ صاف می‌کنیم. زغال رنگبر، ناخالصی‌های رنگی را جذب می‌کند.
انتخاب محیط تبلور کارساده‌ای نیست، رفتار حلالیت ترکیب یا باید شناخته شده باشد یا باید به طریق تجربی مشخص گردد. مثلاً وقتی که تبلور پارادی بروموبنزن مورد نظر باشد مخلوطی از اتانل و آب به کار می‌رود. ترکیب هم در اتانل سرد و هم در اتانل داغ محلول است: از اینرواتانل تنها، برای این کار مفید نیست. از طرف دیگر این ترکیب چه در آب سرد و چه درآب داغ کم محلول است بنابراین آب تنها نیز برای این کار مفید نیست. اما مخلوط مساوی از الکل و آب در حالت داغ حلال خوبی برای جسم است و در حالت سرد حلالیت آن جزئی است از اینرو از مخلوط این دو حلال برای تبلور پارادی بروموبنزن استفاده می‌شود.
بعضی مواقع عمل بلوری شدن خودبخود صورت نمی‌گیرد و باید آن را بر اثر تحریک متبلور نمود. بدین منظور یا جدارداخلی ظرف در سطح محلول را می‌خراشند یا ذراتی خالص از همان جسم را در محلول سرد وارد می‌کنند تا تبلور شروع شود. بسیاری از ترکیبات بر اثر سرد کردن محلول یا سردکردن به همراه هم زدن به صورت بلور در می‌آیند. برخی ترکیبات به صورت روغن درآمده چندین ساعت و حتی گاهی چندین روز وقت لازم است تا بلور تشکیل شود.
وسایل مورد نیاز:
1-هیتر   2- بشر    3-قیف   4- کاغذ صافی    5- ارلن مایر 
مواد مورد نیاز:
1- اب    2- بنزئیک اسید   3- کربن فعال 
شرح کار ازمایش:
اابتدا 100 میلی گرم اب را درون یک ظرف بشر میریزیم  و ان را بر روی هیتر قرار میدهیم تا به نقطه ذوب برسد سپس برای اینکه محلول ما ناخالص بشود مقدار 10 گرم بنزئیک اسید به محلول اب ما اضافه میکنیم  و محلول به رنگ نارنجی رنگ تبدیل می شود سپس میگزاریم تا به طور کامل با اب حل شود و باید نوجه داشت که بهتر از این فرایند را در زیر هود انجام بدهیم حال  به ان کربن فعال برای خالص سازی اضافه میکنیم سپس صبر میکنیم تا با هم ادغام شوند سپس  به صورت مجزا دو ارلن مایر با دو قیف و کاغذ صافی را اماده میکنیم و در حین جوشیدن محلول ان را از کاغذ صافی عبور داده و دوباره بر روی هیتر قرار میدهیم پس از صاف شدن ان را برمیداریم و بر روی کمپلکس اب و یخ قرار میدهیم  که بعد از این عمل رسوب هایی در اطراف ظرف بوجود می اید که ان را با اب مقطر سرد حل میکنیم و بعد دو باره ان را از صافی عبور میدهیم و سپس رسوب باقی مانده در صافی را خشک کرده و مقدار ان را اندازه گیری میکنیم 
محاسبات و نتیجه گیری:
تنها محاسبات این ازمایش اندازه گیری مقدار بلور تولید شده می باشد که اطلاعات در دسترس نبود 
نتیجه گیری ان نیز می توان مشهاده کرد که با دوبار صاف کردن 100 گرم محلول اب  با بنزئیک اسید و کربن فعال مقدار کمی بلور ایجاد می شود
پاسخ به سوالات:
1)
الف: حجم زیاد محلول تاثیری بر تبلور ندارد چرا تنها متده ناخالص می باشد که باعث ایجاد تبلور می شود
ب: کمپلس اب یخ باعث ایجاد شک در محلول تبلور شده می شود و به سرعت باعث ایجاد رسوب میشود
ج: با کم بودن حلال باعث ایجاد سرعت در رسیدن به دمای جوش و تسریع در انجام واکنش می شود
2)
الف: حلال سرد باعث می شود که  اب بلور های که بر روی صافی باقی مانده را حل نکند 
ب: اگر این مرحله حذف شود مقدار خلوص بلور های ایجاد شده بر روی صافی کاسنه می شود و امکان افزایش ناخاصی را زیاد میکند
 

گزارش کار آزمایش استخراج کافئین از چای

بسمه تعالی 

 

نام آزمایش : استخراج  

تهیه کنندگان : مهندس مهدی احمدی ، مهندس مریم جوانمرد

استاد: سرکار خانم  سهیلا صداقت  

 

هدف آزمایش : استخراج کافئین از چای

تئوری آزمایش 
روش های متفاوتی برای جداسازی مواد از هم داریم مانند ؛ استخراج و تقطیر و…
استخراج :
به صورت خلاصه به بیرون کشیدن یک ماده از دل ماده ای دیگر که توسط یک حلال صورت میگیرد را استخراج می گوییم .
  
  
فاکتورهای انتخاب حلال استخراج کننده مناسب:
1. حلال ما باید با حلالی که ماده قبل از استخراج در آن بوده غیر قابل امتزاج باشد .
2 . ضریب توزیع ماده مورد نظر در حلال استخراج کننده بیشتر باشد .
3 . حلال استخراج کننده نباید واکنش های نامناسبی با اجزای مخلوط انجام دهد .
4 . حلال استخراج کننده به راحتی قابل جداسازی باشد . 
نکته : استخراج میتواند در چند مرحله انجام شود .

لوازم مورد نیاز: 
هیتر، بشر، صافی ، دکانتور ، اسپاتول ( کاردک)، پوار، گیره ، شیشه ساعت 

مواد مورد نیاز: 
ده گرم چای خشک  ،صد و پنجاه میلی لیتر  آب ، کلروفرم ، دو گرم سدیم کربنات یا کلسیم هیدروکسید 

شرح آزمایش : 
همه مواد را درون بشری ریخته و منتظر میمانیم تا به دمای جوش برسد.
سپس پانزده الی بیست دقیقه صبر میکنیم بجوشد (تا کافئین از چای وارد آب شود و کافئین را از آب استخراج کنیم).
پس از اینکه بیست دقیقه محلول ما جوشید آن را از صافی عبور می دهیم تا تفاله های چای را از آن بگیریم.
سپس صبر میکنیم تا محلول خنک شود ، پس از خنک شدن محلول را درون دکانتور منتقل میکنیم .
سپس مقدار پنجاه میلی لیتر کلروفرم به عنوان حلال استخراج کننده وارد دکانتور میکنیم ( دکانتور : قیف جدا کننده).
به دلیل اینکه میزان حلالیت کافئین در کلروفرم از آب بیشتر است و اینکه راحت میتوان کافئین را از کلروفرم جداسازی کرد (دمای جوش کلروفرم شصت و یک درجه است ولی دمای جوش آب صد درجه است).
بعدا از اضافه کردن کلروفرم دو فاز در محلول حاصل تشکیل میشود ، یکی فاز آبی و دیگری فاز آلی ، فازی که چگالی بیشتری داشته باشد در قسمت پایین  درون دکانتور قرار میگیرد و فازی که چگالی کمتری داشته باشد در قسمت بالا درون دکانتور قرار میگیرد.
حال به آرامی دکانتور را تکان میدهیم تا کلروفرم به صورت کامل با محلول مخلوط شود و سپس شیر دکانتور را به صورتی که محلول از آن خارج نشود باز میکنیم تا گاز های اضافی تولید شده را خارج کنیم .
 مشاهده میکنیم که فاز کلروفرمی ما در پایین دکانتور قرار گرفت زیرا چکالی بیشتری دارد و سپس صبر میکنیم تا کاملا محلول ها واکنش انجام دهند .
در همین حال یک بشر حاوی آب که روی آن یک شیشه ساعت قرار دارد را روی هیتر میگذاریم تا آب گرم شود (به دلیل اینکه کلروفرم را نمیتوان به صورت مستقیم گرما داد زیرا خطرناک است).
حال میرویم سراغ دکانتور و شیر زیر دکانتور را باز میکنیم تا فاز پایینی (فاز آلی یا فاز کلروفرم حاوی کافئین) که چگالی بیشتری دارد از دکانتور خارج شود و درون بشر زیر آن ریخته شود و پس از کمی تخلیه شدن فاز آلی مشاهده میکنیم فاز آلی ( کلروفرم و کافئین) خارج نمیشود ، به دلیل اینکه فشار از روی آن برداشته شده و حالت خلا در دکانتور تشکیل شده ؛ بنابراین درب بالای دکانتور را برمیداریم تا فشار هوا باعث تخلیه کامل فاز آلی ( کلروفرم و کافئین) شود .
حال فاز آلی را روی شیشه ساعتی که روی بشر حاوی آب گرم قرار داشته میریزیم و صبر میکنیم تا کلروفرم به دمای جوش برسد و سپس به صورت کامل بخار شود و کافئین باقی بماند .
بعد از گذشت حدوداً ده دقیقه مشاهده میکنیم تمام کلروفرم بخار شده و فقط کافئین موجود در ده گرم چای خشک باقی مانده است.

نتیجه گیری : 
1. کافئین با یکبار استخراج بصورت کامل خارج نمیشود.
2. کلروفرم استخراج کننده بهتری نسبت به آب است.